W wielu miejscach i dla wielu małych firm odbiorcy nie są jednojęzyczni. Ktoś obserwuje cię po ukraińsku, a jego kuzyn po angielsku; klient czyta po polsku, a pisze po niemiecku. Możesz obsłużyć obu, ale sposób, w jaki to robisz, zmienia to, co każdy z nich czyta.
Cztery sposoby
- 1Jeden podpis, dwa języki. Ten sam post, jeden język po drugim. Tanio, i wszyscy widzą wszystko — ale jest długo, a każdy czytelnik przewija pół.
- 2Dwa posty. Po jednym na język, w różne dni albo o różnych porach. Każdy odbiorca dostaje czysty post; piszesz dwa razy, a kanał zapełnia się szybciej.
- 3Słowa na obrazie w jednym języku, podpis w drugim. Dobrze działa dla wideo i grafiki.
- 4Dwa konta. Osobne konto na język. Każdy kanał pozostaje czysty, a pracy jest dwa razy tyle. Warto tylko wtedy, gdy odbiorcy są naprawdę różni.
Jak wybrać
Zapytaj, kto czyta i ile rozumie. Jeśli większość czyta oba, jeden podpis wystarczy. Jeśli głównie jeden, osobne posty obsłużą ich lepiej, bo każdy czytelnik widzi tylko swoje. A jeśli masz czas na jedną dodatkową rzecz tygodniowo, nie przeznaczaj go na trzeci język — odpowiadaj na komentarze.
Drobiazgi, o których łatwo zapomnieć
- Umieść główny język pierwszy, ten, którym czyta większość. Pierwszą linijkę widzą wszyscy przed „więcej”.
- Hashtagi: używaj tych, które ludzie naprawdę wyszukują w każdym języku, nie tłumaczenia tego samego zestawu.
- Tekst alternatywny należy do języka posta.
- Zachowaj ten sam ton. Żart, który działa w jednym języku, często trzeba przepisać, nie przetłumaczyć.
Tłumaczenie zrobione przez wklejenie podpisu do narzędzia i nieprzeczytane przez nikogo, kto zna język, jest gorsze niż żadne. Przeczytaj je albo pomiń.