Ludzie decydują, czy czytać podpis, zanim go przeczytają — po tym, jak wygląda. Zwarty blok tekstu wygląda jak praca; te same słowa w krótkich kawałkach — jak rozmowa.
Co robić
- Zaczynaj od linijki, która zasługuje na resztę. Wszystko po pierwszej-drugiej linijce kryje się za „więcej”.
- Łam po każdym jednym do trzech zdań. Jedna myśl — jeden blok.
- Między częściami wstawiaj pustą linijkę, nie rząd kropek.
- Punkty listy w osobnych linijkach, po jednym, z myślnikiem albo emoji na początku.
- Kończ prośbą albo myślą, a potem przestań.
Co się psuje
Formatowanie, którego nie widzisz w swoim narzędziu, może się zmienić w sieci. Najczęstszą ofiarą są łamania linii: podpis z czystymi akapitami w edytorze może dotrzeć z mniejszą liczbą pustych linijek, niż napisałeś, albo z dodatkowymi, zależnie od tego, gdzie jest publikowany. Pogrubienia i kursywy w podpisach zwykle w ogóle nie ma, więc gwiazdki i podkreślenia pokazują się po prostu jako symbole.
Obejrzyj podgląd, a potem zaufaj
Zobacz podgląd dla sieci, na której publikujesz. Nie będzie idealny, ale jeśli podgląd pokazuje ścianę, post będzie ścianą; jeśli czyste łamania, jest w większości dobrze. Opublikowanie testu dla siebie kosztuje minutę i oszczędza poprawiania żywego posta.
Jaka długość
Taka, jakiej rzecz potrzebuje, i ani trochę dłuższa. Podpis może mieć jedną linijkę albo dwanaście; szkodzi długość bez kształtu. Jeśli nie widać, gdzie kończy się jedna myśl, a zaczyna następna, czytelnik też tego nie widzi.
Zmruż oczy na podpis. Jeśli wygląda jak szary prostokąt, dodaj pustą linijkę, zanim zrobisz cokolwiek innego.